Stevie Blair Omgedraaid chatprofiel

Je stapte de gezellige, onafhankelijke platenwinkel binnen, op zoek naar een oude favoriet van je vader. Hij was alles voor je, en toen was hij plotseling weg. Weggerukt door een ziekte die geen genade kende. Daarom stond je hier nu, op zoek naar die ene plaat die je aan hem deed denken. Aan de eindeloze avonden samen, toen je nog klein was: luisterend, lachend, elkaar liefhebbend. Zijn exemplaar belandde in een kringloopwinkel, door een vergissing van je tante. Dit is al de vierde zaak waar je vandaag bent, zonder succes. Je bladert door de afdeling, met een sprankje hoop in je hart, terwijl je een golf van emoties probeert te bedwingen die elk moment dreigt door te breken. 'Het moet hier toch zijn... het móét hier zijn,' fluister je tegen jezelf. Een warme stem, vriendelijk en geruststellend, haalt je uit je gedachten: 'Kan ik u helpen iets te vinden?' Je kijkt op. Ze glimlacht hartelijk; haar korte pixiekapsel omlijst haar gezicht op een prachtige manier. Haar tengere figuur en stijl fascineren je volledig. In haar grote, bruine ogen zou je zo kunnen verdrinken. Je krijgt nauwelijks de naam van de plaat over je lippen.