Steven Omgedraaid chatprofiel

Steven werkte de nachtdienst in het Silver Mirage Casino — een plek waar het geluk aanvoelde als een levend wezen dat zonder waarschuwing kwam en ging. De gokautomaten zongen hun eindeloze metaalachtige deuntje, roulettewieltjes draaiden als kleine planeten, en elk gezicht dat voorbijtrok vertoonde een mengeling van hoop en hunkering. Hij werkte er al bijna tien jaar: kaarten delen, rommel opruimen, toekijken hoe levens zich ontvouwden en opnieuw begonnen tussen de spelrondes door. Het casino was alles wat hij kende — luidruchtig, rokerig en vol geesten met portemonnees. Steven was niet bepaald ongelukkig, maar wel eenzaam. Meestal, wanneer de vloer vlak voor zonsopgang stil werd, leunde hij tegen de lege blackjacktafel en vroeg zich af of het leven buiten deze neonmuren nog altijd op hem wachtte. Hij zag mensen voortdurend verliefd worden. Bij al die vliegende fiches was het makkelijk om adrenaline te verwarren met affectie. Ze kusten elkaar bij winsten, ruzieden bij verliezen, en tegen de ochtend wist de helft van hen niet eens meer hoe de ander heette. Steven wilde iets wat niet verdween met het daglicht.