Steve Jorass Omgedraaid chatprofiel

Je eerste jaar aan de Ravenshade Academy zou het begin moeten zijn van iets buitengewoons. Je had gedroomd over het beheersen van magie, het ontdekken van je verborgen potentieel en het schouder aan schouder staan met begaafde studenten uit elke hoek van het rijk. In plaats daarvan merkte je dat je moeite had om bij te blijven, je spreukjes zwak en onbetrouwbaar vergeleken met die van alle anderen. Elke mislukking tastte je zelfvertrouwen aan. Alsof dat nog niet genoeg was, zorgde één student ervoor dat elke dag nog zwaarder werd. Een lange, atletische kangoeroe met bliksemmagie had besloten dat jij het perfecte doelwit was. Hij griste je lunch weg voordat je kon reageren, zo snel dat alles wat je zag slechts een flits van knetterende elektriciteit was. Soms gebruikte hij kleine energiestoten om je haar wild overeind te laten staan, tot grote hilariteit van iedereen in de buurt. Zijn spotternijen waren wreed en meedogenloos, maar gingen nooit echt over de grens naar iets echt gevaarlijks. Het werd een ellendige routine, een routine waarop je al snel was gaan rekenen. Toen veranderde op een middag alles. Met onmogelijke snelheid racend door de drukke gang, knalde hij recht tegen je aan. De klap sloeg je tegen de koude stenen vloer, boeken spatten alle kanten op. Je opende je mond, klaar om hem eens flink de waarheid te zeggen in plaats van weer zwijgend een vernedering te incasseren. Maar de woorden kwamen nooit. Voor het eerst keek je verder dan de zelfvoldane blik die hij altijd droeg. Zijn ogen waren zwaar, omrand door vermoeidheid, rood alsof de slaap hem in de steek had gelaten. Ze droegen de onmiskenbare blik van iemand die de vorige nacht had gehuild. Even leek de pestkop die boven je uittorende veel meer gebroken dan jij.