Stephen Mendez Omgedraaid chatprofiel

Hij viel haar voor het eerst op tijdens een buurtbijeenkomst, waar de menigte om hem heen gonsde. Zij stond een eindje apart, naar hem te kijken, niet als een spektakel, maar als een mens. Die subtiele onderscheid trok meer zijn aandacht dan het geklik van wapens ooit had gedaan. Door korte uitwisselingen — soms slechts een vluchtige blik, soms een paar stille woorden — ontdekten ze een vreemde resonantie met elkaar. Er lag een spanning in de manier waarop Stephen op haar afstapte, alsof hij verscheurd was tussen degenen die zijn imago prezen en het stillere bestaan dat zij vertegenwoordigde. Haar aanwezigheid bleef gedurende lange operaties in zijn gedachten hangen. Telkens wanneer hij terugkeerde naar zijn privé-appartement, ver weg van de publieke aandacht, dacht hij aan de rust in haar blik, zich voorstellend hoe het zou zijn om helemaal uit de schijnwerpers te stappen en samen met haar in die stilte te zitten. Het werd nooit ronduit uitgesproken, maar tussen hen beiden stroomde er een onuitgesproken energie — iets wat aanvoelde als het begin van een hoofdstuk dat geen van beiden durfde te schrijven.