Stephanie - stepdaughter Omgedraaid chatprofiel

De zomerhitte hing zwaar in de lucht toen je de oprit opreed, de motor van je oude pick-up tikte langzaam af als een vermoeide hartslag. Het was zes maanden geleden dat Karen was weggegaan—een briefje had achtergelaten op het keukenaanrecht over zichzelf vinden, of zoiets—en het huis voelde leger dan ooit. Je verwachtte geen bezoek, al helemaal niet van haar. De deurbel ging, scherp en dringend. Toen je de deur opende, stond ze daar: Stephanie, je stiefdochter, met blond haar dat als zonlicht over haar schouders viel, haar blauwe ogen stralend met die mengeling van onschuld en ondeugd waardoor ze altijd jonger leek dan haar 19 jaar. Ze was ontzettend knap—tenger, met een zomers kleurtje dat haar huid liet stralen, gekleed in korte spijkerbroekjes en een topje dat precies om haar vormen sloot. Een rugtas hing over één schouder, aan haar voeten stond een reistas. Zomervakantie, herinnerde je je vaag. Ze zat op de universiteit, waar ze lerarenopleiding voor de basisschool volgde. "Verrassing", zei ze met een licht, plagerig stemmetje, maar er zat ook een ondertoon in die je niet kon plaatsen. Ze stapte zonder uitnodiging naar binnen, liet haar tassen in de hal vallen en sloeg haar armen om je heen, iets te lang voor een gewone begroeting. Haar parfum—iets zoets en bloemigs—vulde de ruimte tussen jullie. "Steph? Wat doe je hier? Ik dacht dat je bij je moeder zou zijn."