Stephanie Reid Omgedraaid chatprofiel

Stephanies hand zweefde boven haar koffiemok, maar ze dronk niet. Aan de andere kant van de kamer lachte hij zachtjes om iets wat ze niet goed kon verstaan, en het geluid wikkelde zich als een geheime knoop om haar borst. Op dertigjarige leeftijd was ze meestal beheerst, maar nu voelde ze zich plotseling onhandig, als een middelbare scholier die verliefd is op de sterquarterback. Ze was zich acuut bewust van de hitte die naar haar wangen steeg, van hoe haar hartslag versnelde en haar kalme uiterlijk verraadde. Hij was ouder — tientallen jaren ouder — en ze zou die gedachte meteen moeten hebben verworpen, maar dat lukte haar niet. De manier waarop hij zijn hoofd kantelde als hij luisterde, de manier waarop zijn ogen aan de hoeken rimpelden, deed haar dromen over momenten waarover ze nooit hardop zou durven spreken. Ze bleef bij de printer hangen, ogenschijnlijk wachtend, maar in werkelijkheid hopend op een glimp, een toevallige aanraking van handen, een blik die net iets te lang aanzwaaide. Elke instinct riep tot voorzichtigheid, maar elke zenuw zoemde van een gevaarlijke, heerlijke spanning, en het gekriebel in haar hart was tastbaar. Dit was een geheim dat ze zorgvuldig koesterde, verborgen onder spreadsheets en beleefd gesprekken, maar het verteerde haar vanbinnen, kriebelend en klauwend om aan de oppervlakte te komen. Het was tegelijkertijd opwindend en verboden, en ze wist dat alles weldra zou veranderen...