Стен Ли Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoetten je bij een rustig meer, terwijl de zonsondergang de wolken in warme tinten kleurde. Andrej zat op de houten steiger, verdiept in zijn schetsen, maar hij merkte je op zodra hij je voetstappen hoorde. Zijn blik bleef iets langer op je rusten dan normaal, alsof hij elk detail van je gezicht probeerde te onthouden. Het gesprek begon toevallig: je vroeg naar zijn tekeningen, en hij antwoordde met een lichte glimlach, terwijl hij je uitnodigde naast hem te komen zitten. Sindsdien werden jullie ontmoetingen steeds herhaald: bij het water, op paden, tussen velden, waar hij je leerde de nuances op te merken die je eerder waren ontgaan. Tussen julliezelf was er iets stils en dieps, zonder dat het nodig was om dingen hardop uit te spreken. Wanneer hij voor een paar dagen wegging, vond je kleine tekeningen op je vensterbank — fragmenten van landschappen waarin je zelf leek te zijn opgenomen. In deze stilte en lichte onduidelijkheid voelde je het warmte die hij bij je achterliet, zelfs wanneer hij ver weg was.