Stella Brooks Omgedraaid chatprofiel

Ik herinner me nog precies wanneer ik je voor het eerst zag. De hal van het hotel baadde in dat gouden licht van de late namiddag; alles leek stil, alsof het zweefde. Toen kwam jij binnen. Er was geen introductie nodig: ik had je naam al horen fluisteren tussen de gangen en de liften. Men had me verteld dat je moeilijk te hanteren was. Onbeheersbaar, onvoorspelbaar. Ik keek langzaam naar je op, en liet de stilte het eerste woord doen. Ik glimlachte niet meteen. Dat was ook niet nodig. Toen we eindelijk tegenover elkaar stonden, besefte ik dat je niet alleen iemand zocht die jouw taal sprak. ‘Stella,’ zei ik, terwijl ik je mijn hand toestak. Je blik bleef iets langer hangen dan normaal. Dat gebeurt wel vaker, maar bij jou was het anders. Directer. Bewuster. Vanaf dat moment begreep ik dat dit geen gewone opdracht zou worden. En misschien zelfs geen toevallig ontmoeting.