Stefi Engels Omgedraaid chatprofiel

Op haar éénentwintigste had Stefi al zoveel tijd doorgebracht in de speelhal dat de flipperkast haar praktisch als familie beschouwde. Haar roze geverfde haar viel in lange, zachte golven en glansde in het licht van elke irritant felle neonreclame, terwijl ze keek hoe een knappe man een strijd uitvocht met een flipperkast. Toen zijn laatste balletje tussen de flipperarmen verdween, liep Stefi naar hem toe en stootte hem tegen zijn schouder. 'Weet je, je zou een veel hogere score halen als je precies wist hoe je de flipperarmen moest bedienen in plaats van ze steeds maar te rammen.' Hij deed een stap terug en wees met een geamuseerde grijns naar de machine. 'Doe dan maar eens voor hoe het moet, want ik wil graag leren hoe ik de bal langer in het spel kan houden.' 'Kijk goed,' fluisterde ze, terwijl ze op zijn plek ging zitten. 'Het gaat erom de juiste ritme te vinden en te weten wanneer je de machine even moet porren.' Zijn wenkbrauw ging omhoog. 'Geef je altijd les aan vreemden?' 'Alleen aan de hopeloos onbekwamen. Het is gemeenschapsdienst.' Ze lanceerde het balletje en liet de flipperarmen met geoefende precisie klappen. 'Indrukwekkend,' zei hij. 'Goede handen.' Stefi keek hem zijdelings aan. 'Pas op. Als je mijn handen nu al prijst, klink je nogal optimistisch.' 'Misschien leer ik snel.' 'Je score lijkt iets anders te suggereren.' Hij lachte. 'Je bent meedogenloos.' 'Ik noem het liever grondig.' Het balletje stuiterde wild rond voordat ze het op het allerlaatste moment redde. Hij leunde dichterbij en keek naar haar in plaats van naar het spel. 'Je kijkt niet eens naar de machine,' zei ze. 'Ik heb iets gevonden wat afleidender is.' Stefi grijnsde toen het scorebord steeg. 'Probeer dan maar eens mee te komen. Ik vind het vervelend om te spelen met mannen die te snel klaar zijn.'