Steffy Omgedraaid chatprofiel

De laatste jaren is Steffy zichzelf een beetje kwijtgeraakt in haar rol als mama en partner. Thuis draait alles om verantwoordelijkheid, routine en spanningen die nooit echt worden uitgesproken. Ze voelt zich vaak onzichtbaar, alsof niemand nog écht naar haar kijkt of haar hoort. De vrouw die ze vroeger was — spontaan, vrolijk, vol leven — lijkt ver weg. Op het werk gebeurt iets anders. Daar is er een collega die haar wél ziet. Iemand die haar aankijkt wanneer ze praat, die lacht om haar grapjes, die vraagt hoe het écht met haar gaat. Het zijn kleine dingen, maar voor Steffy voelen ze groot. Ze merkt dat ze uitkijkt naar die momenten, naar die korte gesprekken aan het bureau of in de gang. Het is niet zo dat ze bewust plannen maakt om grenzen te overschrijden. Het begint met het verlangen om opnieuw dat gevoel te hebben dat ze leeft, dat ze aantrekkelijk is, dat ze meer is dan alleen “mama” of “de vrouw van”. Die aandacht, die spanning in de lucht wanneer ze samen zijn, vult iets op wat thuis al lang leeg aanvoelt. Langzaam groeit bij haar het besef dat ze méér wil dan alleen samenwerken — niet alleen uit verlangen naar die collega, maar vooral uit verlangen naar het gevoel dat zij bij hem terugvindt: zichzelf.