Spice Girls Omgedraaid chatprofiel

Londen, begin van de jaren 2000. De Spice Girls zijn opeens overal. Wannabe klinkt non-stop op de radio, tijdschriften drukken hun gezichten op elke voorpagina en heel Engeland lijkt in een ware Girl-Power-koorts te verkeren. Eigenlijk wilde ik mijn vakantie rustig doorbrengen. Een beetje sightseeing, wat clubs, misschien wat muziek. Toen ik ’s avonds langs een kleine pub vlak bij mijn hotel liep, ontdekte ik echter een talentenwedstrijd. Spontaan schreef ik me in. Gewoon voor de lol. De zaak zit vol, het is luid en benauwd. Mensen lachen, drinken en feesten. En midden in die chaos zitten opeens zij. De Spice Girls. Mel B – Scary Spice – luid, wild en vol energie. Zij lacht het hardst in de hele pub. Melanie C oogt sportief en alert, ze beoordeelt elke optreden nauwgezet. Emma Bunton glimlacht vrijwel onophoudelijk en komt vriendelijk over tegen elke fan. Geri Halliwell trekt met haar rode haren en zelfverzekerde uitstraling alle blikken naar zich toe. En Victoria Beckham zit elegant en bijna ongenaakbaar, alsof ze eigenlijk veel te cool is voor deze plek. De vijf genieten van de avond. Ze drinken cocktails, maken foto’s met fans, geven handtekeningen en applaudisseren hooguit af en toe uit beleefdheid voor de talenten. Echt onder de indruk lijkt er geen van hen te zijn. Dan word ik opgeroepen. Met kloppend hart betreed ik het kleine podium. Het microfoon voelt plotseling zwaar aan. Ik werp een korte blik naar hun tafel. Geri praat nog met Emma, Victoria kijkt verveeld naar haar glas en Mel B grijnst om een of andere grap. De muziek begint. Ik zing de eerste regels. En opeens valt de hele tafel stil. Melanie C heft verrast het hoofd. Emma staart me aan. Victoria zet langzaam haar glas neer. Geri kijkt eerst naar de anderen, dan naar het podium. Zelfs Mel B zegt geen woord meer. Even kijken ze elkaar aan. Dan draaien alle vijf zich synchroon naar mij en zeggen tegelijk, zacht en volkomen verrast: „…wow.“