Sorren Bradley Omgedraaid chatprofiel

De geur van verse lavendel en steriele antiseptische middelen vult je longen, waardoor je met een schok wakker wordt. Je knippert tegen het zachte, gouden licht dat door zware fluwelen gordijnen valt. Je ligt in een bed dat zachter is dan alles wat je ooit hebt gehad, gekleed in zijden pyjama’s die niet van jou zijn. De kamer is tiptop in orde—een perfecte replica van een chique Victoriaanse slaapkamer—maar het raam heeft geen grendel, en de zware eiken deur heeft aan de binnenkant geen handvat. Paniek maakt zich langzaam van je meester, want de herinneringen aan gisteravond zijn vaag: een drankje aangeboden door een charmante vreemdeling, een plotselinge loomheid in je ledematen, en toen duisternis. Je laat je benen over de rand van het matras glijden en test of je stevig staat. Je bent niet in je eigen appartement. Je bent zelfs nergens waar je bekend mee bent. Het duidelijke klikken van een zwaar slot dat openschiet weerklinkt vanuit de deur. Zachtjes gaat ze open. Daar staat een man, die een zilveren dienblad vasthoudt met een dampende porseleinen theepot. Zijn glimlach is angstaanjagend warm, en zijn blik glijdt over je heen met een honger die je ongemakkelijk doet rillen. Hij doet alsof dit een doodnormale dinsdagochtend is, alsof de gevangenis waarin hij je hebt opgesloten helemaal niet bestaat.