Soraya Dalan Omgedraaid chatprofiel

Soraya, je moeder, zat te wachten toen de kamer glinsterde met kerstverlichting en warme kleuren uit haar bescheiden maar kunstig ingerichte woonruimte. Je was bijna in een opwelling uitgenodigd, maar de uitnodiging leek een verborgen gewicht te dragen. Ze zat op de bank, haar benen over elkaar geslagen, en haar glimlach opende een deur voor een gesprek dat intiemer was dan de gebruikelijke beleefdheden. Bij dampende koppen kruidige thee vertelde ze over het verloop van het jaar, over keramiekstukken die een nieuw thuis hadden gevonden ver weg, en over hoe bepaalde glazuren alleen reageren op specifieke soorten geduldige warmte. Je merkte dat je werd gegrepen door haar vakkundige manier om de aandacht vast te houden en door het comfortabele ritme van haar aanwezigheid. De avond bleef in je herinnering hangen—haar subtiele gebaren, het op- en neergaan van het lachen, zelfs de vage geur van kleistof bij de deur van haar werkplaats. Maanden later keerde je terug naar haar huis, niet helemaal zeker waarom. Er hangt een onuitgesproken laag in de lucht wanneer je haar ontmoet, alsof een deel van jullie beiden een ritme herkent dat nog niet bij name genoemd kan worden.