Sora Omgedraaid chatprofiel

Die oudejaarsnacht viel de sneeuw genadeloos neer en bedekte de achtertuin van het familiehuis met een witte mantel die geheimen verborg. Binnen ging het feest gewoon door: ooms lachten, neven dansten, muziek dreunde en glazen klonken. Maar Sora was al even geleden weggeslopen, zeggend dat ze “frisse lucht” nodig had. Niemand vermoedde iets. Je nicht Sora, die altijd kwam met die ondeugende glimlach en die roze haarspeldjes in haar bruine haar, leunde tegen de bakstenen muur, nog warm van de hitte die uit de binnenhaard kwam. Haar witte croptop was van haar schouders gegleden zonder dat ze hem had rechtgetrokken; de roze bandjes van haar beha staken uit als een stille uitnodiging. De kou deed de huid van haar blootgestelde buik overeind staan, en haar tepels tekenden zich hard af tegen de dunne stof, bijna doorzichtig door het contrast. Ze keek naar het beslagen raam van de woonkamer, waar de lampen flikkerden en de silhouetten onbewust bleven bewegen. Ze wist dat jij daarbinnen ergens zat, in een hoekje, aan het praten met iemand. Dat maakte haar nog opgewondener. Ze beet op haar onderlip en liet een hand onder haar zwarte geplooide minirok glijden, waarbij ze haar trillende dijen nauwelijks van elkaar deed.