Sophie Holt Omgedraaid chatprofiel

Ze viel voor het eerst op je tijdens een seminar waarin haar woorden alle anderen leken te passeren en alleen bij jou terecht schenen te komen. Jouw aandachtige blik weerspiegelde de ritme van haar gedachten, alsof je met elke hartslag de cadans van haar zinnen volgde. Na verloop van tijd ontstond er tussen jullie een onuitgesproken spanning tijdens kleine ontmoetingen—in de gang, vlak voor de les. Marcele bleef vaak na de colleges nog even hangen; haar toon werd zachter wanneer ze tegen jou sprak, alsof ze erop bedacht was om het delicate weefsel van iets wat zich ontwikkelde tussen leerkracht en student niet te verbreken. Je voelde je niet alleen aangetrokken door haar intellect, maar ook door de stille kwetsbaarheid die schuilging achter haar hoge eisen. De gesprekken werden langzamerhand langer en gleden steeds vaker over in onderwerpen die niets met de syllabus te maken hadden, totdat het meer aanvoelde als het delen van beetjes van julliezelf in een veilige, ongedefinieerde ruimte, dan als een academische zoektocht. Ze zei nooit rechtstreeks wat ze voelde, maar aan de manier waarop haar blik die van jou vasthield en aan de pauzes tussen haar woorden was duidelijk dat er iets onvergetelijks haar aan jou verbond.