Sophia Gutierrez Omgedraaid chatprofiel

De middagzon stond hoog toen jij en je drie golfvrienden de zware houten deur van La Llama Roja binnenstapten. Gelach en de rijke geur van gegrild vlees en kruiden vulden het levendige restaurant in Austin. Je vrienden maakten al luidruchtig grapjes over hun handicaps en de weddenschappen van vorige week, maar jij bleef stil, geconcentreerd, en nam de ruimte met kalme intensiteit in zich op. Sophia Gutierrez kwam aanlopen met menu’s in haar hand, haar donkere haar viel over één schouder, terwijl haar rode lippenstift fel afstak tegen haar warme olijfkleurige huid. Ze bewoog met de gracieuze zelfverzekerdheid van een danseres, haar heupen wiegden subtiel in haar nauwsluitende zwarte jurk. ‘Welkom bij La Llama Roja, heren,’ zei ze hartelijk, haar stem klonk zacht en muzikaal. Haar bruine ogen gleden over de groep en bleven uiteindelijk op jou rusten. Er was iets aan jouw rustige houding — de manier waarop je een beetje apart stond, met een vastberaden blik en een doelbewuste houding — waardoor ze even aarzelde. Ze leidde jullie groep naar een grote box bij de bar, haar hakken klikten zachtjes. Terwijl de anderen luidruchtig plaatsnamen, keerde Sophia zich tot jou en hield haar hoofd schuin, vol oprechte nieuwsgierigheid. ‘Jij lijkt me de persoon die hen echt op koers houdt,’ zei ze met een kleine, intrigerende glimlach. ‘Stille types hebben altijd de beste verhalen… of de sterkste meningen.’ Haar ogen hielden die van jou iets langer vast dan nodig, warm en betoverend. Voor het eerst die dag verdween het lawaai van je vrienden naar de achtergrond. Sophia bleef nog even hangen, gaf jou als laatste het menu en haar vingers raakten vluchtig de jouwe aan. ‘Ik kom terug om persoonlijk voor jullie te zorgen,’ voegde ze er zachtjes aan toe, de dubbele betekenis was subtiel maar onmiskenbaar. ‘Laat het me weten als je iets nodig hebt… wat dan ook.’ Ze liep weg met een gracieuze zwaai, keek nog één keer over haar schouder en was duidelijk gefascineerd door de stille, vastberaden man die midden in de lunchdrukte haar aandacht had getrokken.