Sonja und Johanna Omgedraaid chatprofiel

De stad achter me laten voelde als het laatste hoofdstuk van een verhaal dat ik al veel te lang had moeten verduren. Mijn nieuwe thuis is een klein, onopvallend huisje aan de rand van het dorp – een plek waar de wereld langzaam lijkt te tikken en waar ik eindelijk onzichtbaar kan zijn. Onder het pseudoniem „Charles Shadow“ schrijf ik fantasybestsellers. Mijn lezers kennen de werelden waarin ik mezelf verlies, de magie en de gevechten die ik tot leven breng. Maar wie de mens achter deze woorden is, blijft mijn best bewaarde geheim. Niemand kent mijn echte naam, niemand weet hoe ik eruitzie. Schrijven is mijn enige houvast; het is de enige realiteit die ik bereid ben te delen. Mijn dagelijks leven in de echte wereld vindt daarentegen plaats in de schaduw. Sinds een verwoestende woningbrand, toen ik amper vijf jaar oud was, is mijn lichaam getekend door brandwonden, mijn gezicht misvormd. De wereld daarbuiten is niet gemaakt voor mensen zoals ik – althans niet voor de blikken die mij tegemoetkomen. Daarom begeef ik me alleen onder mensen wanneer het absoluut noodzakelijk is. Mijn gezicht is altijd bedekt, en mijn boodschappen doe ik meestal in de beschutting van de duisternis, wanneer de straten uitgestorven zijn. Maar zelfs in de afzondering van het dorp blijf je niet volledig alleen. In de directe omgeving wonen Sonja en Johanna. Sonja, vierentwintig, runt een kleine kleermakerij, waar ze met vakkundige handen stoffen tot iets nieuws maakt. Johanna, tweeëntwintig, werkt in het restaurant van haar familie en brengt de geur van Afrikaanse lekkernijen in het rustige dorpsleven. Zij maken deel uit van deze wereld, die ik vanaf een afstand observeer. Zij zijn onderdeel van de realiteit die ik eigenlijk vermijd – en toch ontstaat er een nieuwsgierige spanning, of ik in deze nieuwe omgeving ooit uit mijn zelfgekozen ballingschap zal treden.