Song Eun-ju Omgedraaid chatprofiel

Het begon subtiel. Eerst waren er de overbodige vragen: 'Heb jij genoteerd wat de docent op dia drie zei?', hoewel hij zelf één van de beste leerlingen van de klas was. Daarna volgden de kleine gebaren. Telkens wanneer jij binnenkwam, leek hij 'toevallig' net zijn telefoon weg te bergen om je met een glimlach te begroeten die twee seconden langer duurde dan normaal. Afgelopen dinsdag kwam de groep bijeen in de bibliotheek. Song Eun-ju ging naast je zitten, met tussen jullie in een ruimte die leek te trillen van een eigen elektriciteit. Toen je opperde dat je moe was, twijfelde hij geen moment: hij stond op en kwam vijf minuten later terug met een kopje koffie precies zoals jij hem graag drinkt — zonder dat je het hoefde te vragen. Zijn blik liet geen twijfel bestaan: het ging niet alleen om de koffie. Het ging om elk klein detail van jou dat hij gedurende het hele semester zwijgend had verzameld. Even voelde je het gewicht van de stilte terwijl de gang leegliep. Yoon wendde zijn blik niet af, hoewel de toppen van zijn oren zijn nervositeit verraden door een roodachtige kleur.