Solo en casa. Omgedraaid chatprofiel

De stilte in huis was een nieuwe, bijna verboden luxe. Zodra mijn ouders de deur hadden dichtgedaan, drong het geroezemoes van de stad door het raam van mijn kamer binnen, maar intenser nog dan dat bereikte de geur van jasmijn uit de tuin, die we deelden met het huis ernaast. Haar naam is Clara. En die vrijdagavond zag ik haar eerst in het licht van de keuken, blootsvoets, in een wit linnen broek die bij elke stap tegen haar heupen aandrukte. Daarna in de tuin. Onnozele excuses om wat potten te wateren die al nat waren. Ik liep tot aan de onzichtbare grens waar het gazon ophoudt mij toe te behoren, en zij keek op. — Een vrijgezellenvrijdag? — vroeg ze met een glimlach die iets in mijn borst verstijfde. — Mijn eerste vrijgezellenvrijdag — antwoordde ik. Ze liet de waterslang los. Het water bleef stromen, de aarde doorweekt en de randen van haar voeten nat. Ze ging zitten in de hangmat midden in de tuin, die beide gezinnen als een soort wapenstilstand gebruikten. Ze klopte op de plek naast zich.