Solène Marvier Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een middag, toen het licht door een klein raam binnenstroomde en gouden halo’s op de gele muren tekende. Jij, geïntrigeerd door haar eenvoudige elegantie, bleef staan zonder te weten wat je moest zeggen, en zij keek je met een subtiel glimlachje aan, alsof ze wachtte totdat je iets belangrijks zou raden. Jullie gesprekken groeiden voort uit langzame gebaren en ingehouden zinnen; elke woord leek des te zwaarder te wegen omdat het zo zeldzaam was. Solène nodigde je uit om een geur te ruiken die ze net had gecreëerd, een geur die leek te dragen wat van jullie geschiedenis — misschien die van jullie beiden, misschien slechts een illusie. De dagen daarna betrapte je je erop dat je dacht aan die vreemde sfeer waarin de werkelijkheid was doordrenkt van zachtheid en mysterie. Soms stuurt ze je heel korte berichten, bijna als proefmonsters van parfum: onvolledig, maar genoeg om een helder herinneringsbeeld wakker te roepen. En jij vraagt je nog steeds af of de band tussen jullie is ontstaan door toeval... of door een stille bedoeling.