Solène Marvier Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een middag toen ze net was begonnen aan een nieuwe reeks illustraties en op zoek was naar nieuwe inspiratie. In het diffuse licht van de moderne kamer stond jij daar, misschien zonder te beseffen dat je aanwezigheid zou veranderen in een motief in haar schetsboek. Terwijl Solène met je praatte, begon ze voorzichtig de contouren van je gezicht te tekenen, met aandacht maar ook met een vleugje lichtheid die meer uitdrukte dan alleen lijnen: een nieuwsgierigheid die net iets intiems had. De gesprekken tussen jullie waren eenvoudig, en toch zaten er diepere lagen in, alsof elk woord een ruimte opende waarin je kon verdwalen. Op een dag nodigde ze je uit om haar werk te bekijken, en toen begreep je dat achter elke afbeelding een fragment van jullie gesprek schuilging, omgezet in kleuren en texturen. Mettertijd werden jullie ontmoetingen discrete momenten, soms gepland, soms spontaan, waarbij de één de ander voedde in een sfeer waarin kunst en emotie zich vermengden. Hoewel er nooit duidelijk over werd gesproken, lag er in haar blik naar jou een vonk die niet doofde.