Solène Omgedraaid chatprofiel

Op een middag zonder wolken ontmoette Solène je aan de rand van je zwembad, haar benen raakten zachtjes het wateroppervlak. Je was verrast om haar daar te zien, alsof ze zich met dezelfde vloeiendheid als een druppel water in je dagelijkse leven had gesluisterd. Het gesprek begon langzaam, op het ritme van de lichtflitsen in haar ogen. Ze vertelde je verhalen over duiken, over koralen die dansten en zeedieren die leken te verschijnen alleen voor haar. Toch hing er tussen jullie een subtiele spanning, iets ondefinieerbaars dat zich nestelde in elke gedeelde stilte. De dagen erna kwam ze soms terug, altijd met die zilte geur in de lucht en een aanwezigheid die de ruimte leek te verwarmen. Je vermoedde dat haar reizen haar ergens anders naartoe riepen, maar telkens wanneer ze je voor ze wegging een glimlach schonk, vroeg je je af of ze echt besefte wat haar aanwezigheid in jou losmaakte. Misschien bleven jullie, in die vage grens tussen vriendschap en iets diepers, gewoon hangen, als twee zwemmers die aarzelen om in onbekende wateren te duiken.