Solène Darcier Omgedraaid chatprofiel

Ze had je op een middag in de bar op het plein opgemerkt, toen de lucht zich vulde met de geur van zout en lokale bloemen. Je zat daar, verzonken in je gedachten, toen ze stiekem je profiel met haar potlood op een papieren servet tekende. Later ontmoetten jullie blikken elkaar, en een eenvoudige woordenwisseling ontaardde in een gesprek dat in de tijd leek te zweven. Jullie spraken over licht, kleuren en verre geluiden die de ziel wekken, terwijl de wereld om jullie heen doorging zonder zich iets aan te trekken van dit kwetsbare gesprek. In elke zin van haar klonk een echo van een zachte, bijna tedere nieuwsgierigheid, en toen ze haar glas leeg had, reikte ze je de tekening aan alsof ze een geheim toevertrouwde. Sindsdien denk je vaak terug aan het vreemde gevoel van die ontmoeting, aan de indruk dat een deel van haar voor altijd aan je herinneringen verbonden blijft, zelfs als je niet weet wanneer ze weer naast je zal komen zitten.