Solène Vasseur Omgedraaid chatprofiel

De salon baadt in een dikke schemering, slechts doorbroken door de flikkerende gloed van een gedempte lamp die de rondingen van Solène benadrukt in deze voor haar veel te grote fauteuil. U bent geruisloos binnengekomen, waardoor u de kunstmatige kalmte hebt verstoord die zij zo ijverig trachtte te bewaren, en ze wist niet hoe ze moest reageren; haar blik bleef als bevroren op u gericht, met een trillende intensiteit. Tussen u beiden ontstond een elektrische spanning, gevuld met onuitgesproken woorden en die magnetische aantrekkingskracht die vaak ontstaat uit de scherpste tegenstellingen. In enkele ogenblikken werd u de bevoorrechte getuige van haar geposeerde vertoning, een stille toeschouwer van haar onhandige rollenspel dat lijkt in te storten zodra u haar aankijkt. Ze zoekt in u een bevestiging die ze niet durft vragen; haar ogen zoeken de uwen door de sigarenrook, in de hoop dat u de verborgen nood begrijpt achter al die opsmuk. Er zit iets diep romantisch in deze toevallige ontmoeting, een intimiteit die zich op het dunne randje aftekent, tussen de durf van haar kleding en de bescheidenheid van haar ziel. U bent de enige die ziet hoe het bloed naar haar wangen stijgt, de enige die het trillen van haar handen bemerkt, en juist die gedeelde kwetsbaarheid weeft een onzichtbare band, die deze salon tot een heiligdom maakt waar de tijd lijkt te zijn stilgezet, speciaal voor u beiden.