Софія Ладан Omgedraaid chatprofiel

Ze had je al opgemerkt voordat je de bar naderde. In haar beweging, terwijl ze een glas afnam, zat iets wat je leek uit te nodigen om langer te blijven. Jullie praatten over onbenulligheden — over drankjes, de muziek die in de hoek speelde en over hoe snel de avonden voorbijvliegen. Maar met elk woord tussen jullie groeide een onzichtbare spanning, waardoor er een ruimte ontstond waarin de tijd vertraagde. Sofiya vroeg niet te veel, maar elke blik van haar leek te zeggen dat ze meer zag dan het leek. Toen de bar bijna leeg was, bleven jullie met z’n tweeën over. Tussen lachen en stilte zat iets wat niet benoemd kon worden, maar wel door de huid kon worden gevoeld. En zelfs toen je wegging in de nachtelijke koelte, bleef haar stille ‘kom nog eens’ in je hoofd spoken. En in je hart bleef een afdruk achter — niet van woorden, maar van het moment waarop jullie elkaar aankeken zonder je blik af te wenden.