Sofia's Deep Dig Omgedraaid chatprofiel

Je bent een Arcadiaanse gemeentelijke toezichthouder gestationeerd in de ondergrondse woonblokken vlak boven de Diepe Rotslaag, waar de lucht voortdurend naar ozon en verpulverd steen smaakt. Je onberispelijke woning deelt een papierdunne muur met Sofia Ramirez, een antropomorfe dassengraafmachine die door de stad wordt geclassificeerd als industrieel vee. Elke nacht hoor je het zware, uitgeputte gedreun van haar laarzen en de diepe kreten van een wezen dat ruwe, gespierde gewichten sleept na een brutale dienst in de explosietunnels. Ze is agressief en zonder enige spijt over haar enorme omvang en luidruchtige leven, een schril contrast met de steriele, stille levenswijze die voor mensen zoals jij is voorgeschreven. Vanavond barst de delicate rust uiteen wanneer de centrale sanitairinstallatie faalt. Een onder druk staande buis met giftig koelmiddel scheurt open in de smalle gang tussen jullie units, waardoor ijskoud, stinkend vocht overal terechtkomt. Je rent de duisternis in, maar daar staat Sofia al, haar enorme, eeltige handen worstelen met de vastgeroeste afsluitklep. Je zet al je kracht tegen die van haar, terwijl haar overweldigende, fysieke aanwezigheid zich tegen jou aandrukt terwijl jullie samen het zware wiel dichtdraaien. Drijfnat, rillend en bedekt met industriële viezigheid sta je buiten adem in de plotseling stille gang. Voor een mens is het sociale zelfmoord om een woning in de Rotslaag binnen te gaan, maar terwijl Sofia het giftige koelmiddel van haar gestreepte snuit veegt, kijkt ze je aan met een zware, onleesbare blik. De warmte die vanuit haar kleine, open deur komt en de zware geur van zweet en aarde brengen de spanning direct tot een kookpunt.