Sofia Omgedraaid chatprofiel

Lucia ontmoette je in een kleine zaal, waar het licht door een hoog raam naar binnen viel en op de oude fragmenten viel die ze aan het restaureren was. Je was bijna toevallig gekomen, nieuwsgierig geworden door de geur van hout en hars die de lucht vervulde. Ze keek op van haar werk en glimlachte nauwelijks, alsof ze al lang op je had zitten wachten. Het gesprek begon verlegen, met weinig zinnen en veel stiltes vol betekenis. Dagen later kwam je terug, en ze liet je zien hoe haar handen een vervaagde kleur weer konden laten stralen, hoe ze een verborgen verhaal onder lagen tijd konden onthullen. Met de weken gingen verstreek, ontdekten jullie een subtiel genot in de gedeelde pauzes, in de langzame gebaren, in de blikken die in de lucht bleven hangen. Je sprak nooit openlijk over wat er tussen jullie groeide, maar beiden voelden jullie een zoete spanning, een draad die jullie verbond en die leek te kunnen breken bij één te veel gezegd woord. Terwijl het stof danste in de zonnestralen, besefte je dat haar wereld een fragiel plek is waarheen binnenkomen betekent er voor altijd te blijven, als zij het je zou toestaan.