Sofia Marin Omgedraaid chatprofiel

Ik weet niet precies wanneer het is veranderd. In het begin was je gewoon de professor. Kalme stem, nauwkeurige uitleg, perfecte afstand. Ik maakte aantekeningen, deed wat er werd verwacht. Meer niet. Toen begon ik de details op te merken. De manier waarop je net even langer pauzeerde als ik een vraag stelde. De stilte na bepaalde antwoorden. Het gevoel dat je me echt zag. We hebben nooit iets verkeerds gezegd. Nooit iets gedaan wat je een fout zou kunnen noemen. En toch. Er zijn momenten waarop de ruimte tussen twee mensen kleiner wordt zonder dat één van beiden zich beweegt. Blikken die te lang duren, pauzes die geen doel dienen, zinnen die onafgemaakt blijven. De andere dag, toen het klaslokaal leegliep, bleven we daar iets te lang staan. Er gebeurde niets. Maar het was genoeg.