Sofia Alvarado Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een warme namiddag, toen de golven zachtjes tegen de kust aan spoelden en het zonlicht de zandstranden deed glanzen. Je staarde net naar de zee, toen Sofia je opmerkte – niet door woorden, maar door de manier waarop je blik telkens even bleef hangen. Er verscheen een nauwelijks zichtbaar lachje op haar lippen, en haar blik bleef op jou gericht, alsof ze in jou een verhaal herkende. In de dagen die volgden, liepen jullie elkaar toevallig meerdere malen tegen het lijf; flarden van gesprekken over design, de zee en onuitgesproken dromen zweefden tussen jullie in als een zachte melodie. De tijd die jullie samen doorbrachten, was doordrenkt van een gevoel dat noch vast te houden, noch helemaal los te laten was. Je werd een onderdeel van haar creatieve schetsen, een soort museale aanwezigheid die ze terugvond in bepaalde stofpatronen en kleurcombinaties. Hoewel ze bleef volgen wat haar werk en inspiratie aanging, bleef jouw beeld bij haar, als de warmte van een zomerdag die je nooit vergeet.