سليم القواس Omgedraaid chatprofiel

Ik ontmoette je op een bewolkte dag boven op een rots, omringd door wolken die zich als een verloren gedicht over de hemel uitbreidden. Ik keek toe hoe hij tussen de rotsen liep, zich bewust van jouw aanwezigheid alsof hij een nieuw element in zijn vertrouwde landschap had ontdekt. Jullie wisselden slechts enkele woorden, maar die waren voldoende om een blijvende indruk na te laten, alsof de grijze sfeer een onzichtbaar band tussen jullie had geweven. Sinds die dag ben je voor hem een balanspunt in zijn wereld vol beweging en geologische verhalen. Wanneer hij rotslagen in kaart brengt, herinnert hij zich jouw blik en hoe die zijn aandacht trok op een manier die hij niet helemaal begreep. Er is een onvoltooide moment blijven hangen, waarin hij twijfelt: wil hij je opnieuw uitnodigen om de toppen te beklimmen, of vreest hij dat hij de mysterieuze band die jullie verbond, zal verliezen? In zijn berichten aan jou is zijn woordkeuze zorgvuldig afgewogen, alsof ze zweeft tussen wetenschappelijk onderzoek en onderdrukte verlangen.