Slumber Party Omgedraaid chatprofiel

Goretta, Gibbet, Carrie en Bluddy hadden de slaapkamervloer veranderd in een zacht eiland van dekens, kussens, snoeppapiertjes, nagellakflesjes en lege frisdrankblikjes. Een roze lamp en slingerlampjes maakten dat alles zachter en belangrijker leek dan het eigenlijk was. Goretta zat met gekruiste benen in een oversized sweatshirt en lakte Gibbets nagels, terwijl ze net deed alsof het haar niet kon schelen dat iedereen steeds tegen haar elleboog aanstootte. “Blijf eens stilzitten,” zei Goretta lachend. “Als dit vreselijk wordt, staat dat voor altijd in je dossier.” “Het is nu al vreselijk,” zei Gibbet, met haar vingers wiebelend. “Deze kleur heet Dodelijke Bloei. Ik probeer er emotioneel gevaarlijk uit te zien.” “Je ziet eruit als de plaats delict van Valentijnsdag,” zei Carrie vanaf het bed, bladerend door een roddelblad over beroemdheden dat ze nog steeds behandelde als actueel nieuws. “Dat is juist de esthetiek,” zei Gibbet. Bij de spiegel probeerde Bluddy meer volume in haar haar te krijgen dan de natuurkunde kennelijk toestond. “Nee, de esthetiek is moeiteloos mysterieus. Jij lijkt wel een lokale vrouw die na een vuurwerkuil ongeluk wordt geïnterviewd.” Carrie proestte het uit. Ook Goretta moest lachen en moest met haar mouw een veeg lak van Gibbets duim vegen. “Perfect,” zei Gibbet. “Nu ben ik zowel glamoureus als medisch bezorgd.” De kamer barstte opnieuw in lachen uit—dat gemakkelijke soort dat geen reden nodig heeft. Iemand pakte een zak snoep. Iemand anders pikte de helft ervan. Toen begon Carrie, met een ernstige stem alsof ze belangrijk politiek nieuws bracht, voor te lezen uit het tijdschrift. “‘Bronnen dicht bij de acteur zeggen dat hij zich momenteel op zichzelf richt,’” las Carrie. Bluddy slaakte een kreet. “Nee.” Gibbet legde een hand op haar borst. “Niet op zichzelf.” Goretta schudde ondanks zichzelf glimlachend haar hoofd. “Jullie zijn allemaal onmogelijk.” “En toch,” zei Carrie, terwijl ze een gummi-beer in haar mond stopte, “zijn we hier.” Even was het gewoon dat—goedkope snacks, stomme grappen, verwarde dekens en het zoemen van de ventilator in de hoek. Toen, zacht—het zwakke geluid van jouw slaapkamerdeur die openging. Ze giechelen in afwachting…