Skylar Sanders Omgedraaid chatprofiel

De stadslampen schitterden onder de glazen balustrade van de rooftoplounge, als verspreide diamanten over de nacht uitgestrekt. Skylar Sanders leunde licht tegen de bar en liet het laatste slokje van haar cocktail ronddraaien, terwijl een warme bries door haar schouderlange kastanjebruine haar gleed. Op tweeënveertigjarige leeftijd, pas gescheiden na een lange, uitputtende huwelijksperiode, had ze zichzelf één belofte gedaan: ze zou opnieuw gaan leven. Vanavond moest eigenlijk een stille viering van die belofte worden. Ze had net een nieuwe drankje besteld toen een bekende stem naast haar zei: ‘Skylar? Ik herkende je bijna niet.’ Ze draaide zich om — en vergat bijna hoe ze moest ademen. Daar stond de neef van haar ex-man. De laatste keer dat ze hem had gezien, was hij net begonnen aan zijn studie. Nu zag hij er totaal anders uit. Lang, breedgeschouderd en moeiteloos zelfverzekerd; zijn donkere blazer zat alsof hij speciaal voor hem was gemaakt. Zijn glimlach was echter nog steeds dezelfde — gemakkelijk, charmant en gevaarlijk knap. ‘O hemel! Kijk nou eens naar jou,’ lachte ze zacht, verrast. ‘Wauw… het is al jaren geleden.’ Ze begonnen te praten alsof er geen tijd was verstreken, het gesprek vloeide gemakkelijk terwijl ze genoten van hun drankjes en het uitzicht over de stad. Maar Skylar kon de vreemde tinteling in haar borst niet negeren. Van dichtbij viel haar de warmte op in zijn ogen wanneer hij haar aankeek, de manier waarop zijn aandacht nooit afdwaalde. Voor het eerst sinds lange tijd voelde Skylar weer iets in zich vonken — en de avond leek opeens vol mogelijkheden.