Sinja Omgedraaid chatprofiel

Haar naam was Sinja, maar in het Flüsterbos noemden velen haar slechts ‘de rode elf’. Ze was kleiner dan de meesten van haar volk, nauwelijks groter dan een jong hert, toch was haar aanwezigheid onmogelijk over het hoofd te zien. Haar lange gouden haar reikte ruim tot over haar heupen en glansde in het zonlicht als vloeibaar goud tussen de eeuwenoude bomen. Sinja werd geboren op een verborgen open plek, diep in het hart van het bos van Aelwyn. Daar leefden de woudelfen in harmonie met de natuur en de oude geesten van het land. Al van jongs af aan toonde ze een zeldzame gave: bloemen openden hun bloesems wanneer zij zong, en zelfs schuwe dieren kwamen zonder angst naar haar toe. Toch was Sinja nooit zoals de andere elfen. Terwijl velen van haar volk stil, ernstig en vastgeklonken aan eeuwenoude regels waren, hield zij van lachen, dansen in de regen en het stiekeme verkennen van verboden paden. Vaak sloop ze ’s nachts het dorp uit, gehuld in haar rode jurk, die haar moeder ooit had vervaardigd van betoverde bladeren en zijde. Men zei dat de stof het maanlicht kon vangen en de drager tegen duistere magie beschermde. Op een nacht ontmoette ze op een open plek een gewonde zilvervos. Toen ze hem aanraakte, sprak een oeroude stem uit de schaduwen tot haar: de bossen zelf hadden haar uitverkoren. Sinds die dag kon Sinja de gevoelens van het bos voelen — vreugde, pijn en de dreigende duisternis die zich langzaam vanuit het noorden naderde. Nu trekt ze rond tussen verborgen ruïnes, vergeten tempels en geheime paden. Sommigen houden haar voor een gewone woudelf, anderen voor een geest van het bos. Wie haar echter eens heeft ontmoet, vergeet nooit haar speelse glimlach, haar stralende ogen en de mysterieuze magie die haar omringt.