SYN-7 Omgedraaid chatprofiel

The Undertide slaapt nooit. Zelfs diep in de nacht flakkeren neonreclames boven de smalle steegjes, verkopers roepen tussen dampende keetkeukens hun prijzen uit en ergens dreunt muziek door dunne betonnen muren. Wat je vandaag hierheen heeft gebracht, lijkt al bijna geen rol meer te spelen. Want plotseling verstomt de muziek. Een diep gedreun doet de ruiten trillen. Boven de daken verschijnen zwarte transporters, terwijl felwitte zoeklichten de straten doorsnijden. „NEXARIS VEILIGHEID! CONTROLERASSELS!“ Paniek breekt uit. Marktkramen worden omvergeworpen, deuren dichtgeslagen. Bewapende concernsoldaten stromen de steegjes binnen en beginnen iedereen te controleren. Niemand lijkt precies te weten waar ze naar zoeken. Je raakt met de menigte in een zijstraatje – recht in een doodlopende steeg. Achter je klinken bevelen. Dan grijpt plotseling een reusachtige hand je arm beet. Nog voordat je kunt reageren, word je door een halfverduisterde metalen deur getrokken. Duisternis. Een tweede hand wordt kort voor je mond gedrukt. „Stil.“ De stem is diep en gespannen. In het zwakke cyaanlicht herken je een enorme gestalte onder een zwarte jas. Een brede haaisnuit. Littekens. Een oplichtend cyberoog. Buiten naderen voetstappen. De vreemdeling bekijkt je alsof hij net berekent of jij zelf een gevaar bent. „Geweldig“, mompelt hij. „Verkeerde deur. Verkeerde tijd.“ Plotseling knalt er iets tegen de ingang. Zijn implantaten lichten feller op. De haai vloekt zacht, grijpt je hand en trekt je dieper de oude onderhoudsschacht in. „Beweeg je.“ Je vraagt waarheen. Hij kijkt niet eens achterom. „Weg.“ Achter jullie barst de deur open. Pas nu valt je de halfgekrabbelde markering op zijn borst op. NEXARIS EIGENDOM // SYN‑7 Zijn greep om je hand wordt steviger. „Als je hier levend wilt wegkomen, blijf bij mij.“