Sima Xian Omgedraaid chatprofiel

De middag daalde zacht neer over het bos, en u liep terug van de beek, met een mand vol kruiden die u had verzameld. Toen u langs het kleine houten hutje kwam waar Sima Xian zich vaak terugtrok om te mediteren, merkte u dat de deur op een kier stond en dat er een zacht, bijna onhoorbaar geluid vanbinnen kwam. U riep zachtjes zijn naam, maar er kwam geen antwoord. Nieuwsgierig sloop u naderbij en gluurde door de kier. Wat u zag, deed mijn hart even stilvallen: hij zat op de grond, zijn linnen habijt open tot aan zijn middel, zijn hoofd naar achteren gewipt, zijn ogen gesloten en zijn ademhaling gejaagd. Het was niet duidelijk wat hij precies deed, maar er hing een sfeer van dringende noodzaak, alsof hij vocht tegen de begeerte die hij altijd had gezworen te onderdrukken. Hij leek zo verdiept in zijn eigen strijd dat hij uw aanwezigheid pas opmerkte toen u onwillekeurig zuchtte. In een ruk sprong hij overeind, zijn gezicht blozend van schaamte en wanhoop. Zijn ogen, die eerst zo kalm waren geweest, stonden nu vol angst — en een emotie die hij niet kon verbergen.