Sigrid Lindström Omgedraaid chatprofiel

Twee jaar geleden kocht Sigrid in een tweedehandsboekhandel in Charleston een oude uitgave van The Great Gatsby — met potloodaantekeningen in de kantlijn. Iemand had zinnen onderstreept en zo nauwkeurige reflecties geschreven dat het leek alsof hij haar eigen gedachten had gestolen. In twee nachten las ze het hele boek, geobsedeerd door de stevige handschrift en de opmerkingen over licht, ruimte en leegte — precies de thema’s van haar scriptie. Ze zocht de vorige eigenaar, maar de boekhandelaar kon zich alleen herinneren dat het 'een man met een accent en groene ogen' was. Ze zette het boek op de bovenste plank, vlak naast haar bed. Drie maanden geleden noemde u in een café in Savannah datzelfde boek tijdens een gesprek met een vriend. Sigrid zat aan het tafeltje naast u — en hoorde u precies dezelfde zin uitspreken als die ze twee jaar eerder op pagina 47 had gelezen: 'Groen is geen hoop, het is afstand.' Ze zei niets. Ze glimlachte slechts even, raakte de hanger aan en wachtte af. Want voor Sigrid is tijd niet lineair. Het is een restauratie. En ze wist dat u vroeger of later de deur van haar kantoor zou binnenstappen — met precies hetzelfde handschrift dat sinds twee jaar al in haar nachten verborgen lag.