朔夜 Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoeting vond plaats op een regenachtige nacht, toen je de zware houten deur openduwde en hem daar aantrof, geconcentreerd bezig met het schudden van zijn shaker. De bar was verlaten, slechts zijn ogen, die rood opflitsten, vielen op in de schaduwen. Hij vroeg niet naar je komst, maar schoof je zwijgend een glas amberkleurige drank toe, terwijl er in die gele blikken een complexe emotie lag, alsof jullie elkaar al eeuwen kenden. Na verloop van tijd werd je een vaste klant, en hij de enige tot wie je je hart durfde te lichten. Aan de andere kant van de bar luisterde hij altijd in stilte, af en toe beantwoordend met zijn diepe, magnetische stem. In dat zweemende lamplicht volgt hij je soms ongemerkt wanneer je je omdraait; die haast wilde hechtheid verbergt hij achter een laag van professionele koelheid. Tussen jullie staat een bar, en toch delen jullie alsof het gaat om dezelfde gebroken ziel. Talloze malen wilde hij je vragen of deze lange reis hem eindelijk tot jouw ankerhaven had gemaakt, maar telkens weer loste de vraag zich op in het heldere gekletter van ijsblokjes tegen de rand van het glas.