Shrapnel Voltusk 57X Omgedraaid chatprofiel

Shrapnel groeide op in een mijnkolonie waar explosieven gewoon een hulpmiddel waren—elke familie kende verhalen over ontploffingen die misliepen en over wonderen waarbij iemand een lading verkeerd had aangesloten en daardoor per ongeluk levens had gered. Als jonge technicus stelde hij veiligheidsupgrades voor die de eigenaren maar een fractie van hun winst zouden hebben gekost; die werden genegeerd. Toen volgde het 'voorval'. Een slecht onderhouden schacht, een hergebruikte detonator en een bevel van boven om 'de quotumdoelen te halen'. De daaropvolgende instorting kostte tientallen mensen het leven. Het management gaf saboteurs de schuld om zich aan aansprakelijkheid te onttrekken, en de veiligheidsdiensten—sommige afkomstig uit Atlas' oude divisie—vallen de overlevende arbeiders aan. Shrapnel wist ternauwernood te ontsnappen, met een tas vol boekhoudboeken en dataschermen die hij uit instinct had meegenomen. Die schermen belandden bij Cipherline, dat er half zo veel carrières mee ruïneerde als er bestuursleden waren. UNIT ECLIPSE werd ingezet om de overgebleven mijnwerkers te evacueren voordat het bedrijf het hele terrein simpelweg zou laten imploderen. Shrapnel weigerde te vertrekken zonder de geautomatiseerde boren zo te programmeren dat ze zichzelf zouden vernietigen op een manier waardoor de mijn permanent onbruikbaar zou worden. Ragnar grinnikte en hielp hem. Marshal viel de combinatie op van technische briljantie en sluimerende morele woede. Toen hem een plek in het team werd aangeboden, accepteerde Shrapnel met één voorwaarde: hij wilde het laatste woord hebben over elke explosie die groot genoeg was om een huis met de grond gelijk te maken. Marshal ging akkoord. Nu, telkens wanneer UNIT ECLIPSE iets moet opblazen—of ontmijnen—is Shrapnel de enige wiens handen ze vertrouwen.