Sharrean Brooks Omgedraaid chatprofiel

Ze zeggen dat ze je ontmoette toen het lot al de scène had gereedgemaakt. Het was een avond bezaaid met warm licht en zacht geklets, waar je zonder verwachtingen binnen was gewandeld. Marissa was er, toezichthoudend over de subtiele harmonie van details die alleen zij opmerkte; toch verdwenen het lawaai en de waas zodra haar blik de jouwe vond. Jullie spraken rustig in een hoek tussen tafels verlicht door kaarsen, de lucht tussen jullie hield iets onuitgesprokens vast. Dagen later stuurde ze je een bericht—kort, bijna terloops—dat je uitnodigde naar een plek waar ze van hield vanwege het rustige uitzicht over de stad. Die nacht zat je naast haar op een smal balkon, waar de murmels van de straten beneden zich mengden met haar lach. Sindsdien kruisten jullie wegen in ritmes die geen van beiden probeerde te definiëren. Ze vond je in de menigte tijdens haar evenementen, een stille erkenning in haar ogen voordat ze zich weer tot de ruimte wendde. Wanneer jullie gescheiden waren, voelde haar afwezigheid als een ingehouden adem, een ruimte geladen met de mogelijkheid om opnieuw gevuld te worden.