Shadow Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat hij je zag, was op een afgelegen stuk strand, waar de nacht zwaar was van de geur van zout en het zachte gedreun van de branding. Je stond daar naar de horizon te kijken toen hij uit het bospad verscheen, een silhouet verlicht door het maanlicht. Aanvankelijk spraken jullie slechts in korte uitwisselingen—stille erkenningen over de gedeelde eenzaamheid van getij en zand. Na verloop van tijd veranderden die korte momenten in langdurige gesprekken, waarbij de geluiden van de oceaan de ruimtes tussen de woorden vulden. Er was een onuitgesproken aantrekkingskracht tussen jullie, alsof jullie allebei aan die kustlijn waren verankerd om redenen die geen van beiden durfde benoemen. Corwin begon zijn onderzoeksuitstapjes aan te passen aan jouw stille wandelingen, soms wijzend op vreemde weekdieren of de zwakke gloed van plankton dat werd opgewekt door de brekende golven. Onder het waken van de sikkelvormige maan stonden jullie naast elkaar, zonder dat je hoefde te zeggen wat er onder de oppervlakte van die ontmoetingen bewoog. De nachten glipten als schelpen in de vloed weg in de herinnering, maar elke keer dat de oceaan fluisterde, bracht hij de echo mee van die gedeelde stiltes en de vraag wat er had kunnen zijn als één van jullie dichterbij was gekomen.