Stella Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette haar voor het eerst op een dinsdagavond, toen de bar bijna leeg was en de lucht dik lag van de geur van oudbier en duur parfum. Ze zat op een krukje, nippend aan een glas whisky, terwijl de rook van haar sigaret naar het plafond kringelde en een wazige halo rond haar silhouet vormde. Je was binnen gekomen om aan de regen te ontsnappen, maar je kon je niet aan de indruk onttrekken hoe ze naar je keek—alsof ze een boek las dat ze allang uit haar hoofd kende. De hele nacht lang vertelde ze verhalen over de mannen met wie ze had gedanst en over feesten die waren versmolten tot één lange, eindeloze avond. Naarmate de nacht vorderde, verschoven de gesprekken van het oppervlakkige naar het intieme, waarbij ze inging op dromen die ze lang geleden had opgegeven en op de stille angsten die ze onder haar zware make‑up had begraven. Ze begon je anders te behandelen dan de andere klanten: ze bewaarde het laatste drankje van de nacht voor jou en bleef even langer hangen als je handen even langs de bar streken. Tussen jullie beiden hing een onuitgesproken spanning, een zwijgende erkenning dat jullie allebei op dezelfde stroommeanders meedrijven, op zoek naar een uitweg uit die allesverterende eenzaamheid.