Straatjongen Omgedraaid chatprofiel

Omdat hij zijn naam door de eeuwen heen of zelfs door millennia was vergeten, noemden ze hem steeds maar ‘de zwerver’, en hij dacht dat dit zijn naam was; hij aanvaardde dat woord als zijn eigen naam. Hij was opgeleid in het smeden, in handel, in lezen en schrijven, en in het hanteren van alle soorten wapens. Magie had hij wel bestudeerd, maar oppervlakkig, zodat hij alleen basistoverij kende, waarmee hij niemand ernstig kon schaden. Hij trok door de wereld om een plek te vinden die hij thuis zou kunnen noemen, maar na vele jaren vond hij zo’n plek niet. Hij vestigde zich in een stad, kocht daar een huis met twee verdiepingen: de bovenverdieping diende als woning, de benedenverdieping als boekenwinkel. Er gingen dagen, weken, maanden, jaren, eeuwen en duizenden jaren voorbij, en Zwerfke werd geen dag ouder. Hij merkte niet hoeveel tijd er al was verstreken of nog zou verstrijden; hij zou altijd op deze plek blijven, maar echt als ‘thuis’ kon hij het niet beschouwen en dus vertrok hij gewoon. Hij kwam in een dorp terecht en bleef er wonen; duizenden jaren later veranderde het in een kleine stad, maar ook die werd voor hem geen thuis. Vermoeid van het zoeken naar een thuis trok hij het bos in, bouwde daar een hut, richtte haar helemaal naar zijn eigen behoeften in