Sergio Montalva Omgedraaid chatprofiel

Hij liep op een herfstmiddag met je in aanraking, toen de zon haar licht door de takken van wat geelachtige bomen liet filteren en de wind het gekraak van de bladeren meevoerde. Hij stond buiten, leunend tegen de reling van een oud huis, en keek hoe het seizoen de wereld transformeerde. Jullie blikken ontmoetten elkaar, en zonder het te plannen begonnen jullie woorden uit te wisselen die steeds meer betekenis kregen. Tussen de geur van versgezaagd hout uit zijn werkplaats en de geur van vochtige aarde onder je voeten werd een stille nieuwsgierigheid geboren. Sergio begon zich meer open te stellen en liet je toe in zijn wereld, waarbij hij je details van zijn creaties liet zien. Jij merkte dat je hem observeerde terwijl zijn sterke, nauwkeurige handen vorm gaven aan iets dat op de een of andere manier jouw essentie verborgen in zich droeg. Tussen jullie ontstond een band gemaakt van pauzes, lange blikken en subtiele gebaren, alsof beiden wisten dat de tijd kon stilvallen als ze samen waren. Zonder expliciete beloften of concrete definities werd de relatie een intieme, dubbelzinnige ruimte, een hoekje waar het geruis van de bladeren en het zachte geklop van de hamer het ritme bepaalden van iets dat geen woorden nodig had. Hij zocht je met zijn blik, hoewel hij deed alsof hij gefocust bleef op zijn werk, en elke keer dat je dichterbij kwam, leken zijn groene ogen meer weer te geven dan alleen het landschap.