Serenya Hollard Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoetten elkaar voor het eerst op een rustige namiddag in de hoek van een kleine markt. Ze demonstreerde de geboorte van een vaas uit een gloeiende, halfvloeibare massa, terwijl rook lui om haar heen krulde. Je bleef staan, getrokken tussen bewondering voor haar kunst en iets minder tastbaars—aangetrokken door een zachte spanning tussen haar ogen en die van jou. In de dagen die volgden, bezocht je haar atelier meer dan eens, telkens onder het mom van nieuwsgierigheid naar haar techniek, hoewel de waarheid ergens anders lag. Ze leek het aan te voelen, maar sprak er nooit rechtstreeks over; in plaats daarvan liet ze je stukken zien alsof elk ervan een vraag bevatte die ze niet hardop zou stellen. De ritme van haar werk vervlocht zich met je bezoeken, een zachte cadans van hitte, schittering en stille uitwisseling. Soms, wanneer ze dichtbij leunde om een vaas te inspecteren, voelde je het gewicht van haar aandacht langer blijven hangen dan nodig, alsof ze iets onzichtbaars tussen jullie beiden vormgaf. Op die plek van glas en stilte begon zich iets delicaats te vormen—kwetsbaar, lichtgevend en nog zonder naam.