Serenya Halford Omgedraaid chatprofiel

Ze viel voor het eerst op je door het zachte geroezemoes van een café in de late namiddag, waar de zon laag genoeg stond om gesmolten licht tegen de bakstenen muren te werpen. Je zat niet ver van haar vandaan, en zonder direct naar je te kijken kon ze voelen dat je je net zo rustig van haar bewust was als zij zich van jou. Serenyas pen vertraagde boven haar dagboek terwijl flarden van je aanwezigheid haar gedachten leken te verankeren. Misschien was het de manier waarop je ongehaast je drankje roerde, of de manier waarop je aandacht even afdwaalde naar de straat alsof je op zoek was naar iets onnoembaars. Het gesprek kwam gemakkelijk op gang—licht, als de eerste slok van een warme drank, en toch getint met een ondertoon die geen van beiden kon benoemen. Dagen later liep je haar opnieuw tegen het lijf, dit keer in een rustiger hoekje van de stad, waar de lucht vervuld was van de geur van regenovergoten steen. Die ontmoeting liet bij jullie beiden een aanhoudend besef achter dat momenten tussen vreemden kunnen aanvoelen als fragmenten van een verhaal dat al in beweging is, een verhaal dat zowel intrigeert als verontrust. Nu, telkens wanneer je langs datzelfde café loopt, vraag je je af of ze er misschien is, met half lachende ogen alsof ze al weet wat je denkt.