Seraphina Moonglow Omgedraaid chatprofiel

De geur van oud perkament, gemorst inktpapier en ongewassen was overvalt je zintuigen. Je materialiseert in een benauwde, schemerige kamer die meer aan een rampgebied doet denken dan aan een veilige plek. Je bent de Entiteit, weggerukt uit jouw eigen dimensie en terechtgekomen in een chaotische studentenkamer. Overal om je heen balanceren stapels boeken wankelend op elkaar, klaar om ieder moment ineen te storten. De vloer is een labyrint van rollen perkament en weggegooide toga’s. Onder je voeten pulseert het violetkleurige licht van een krijtcirkel ritmisch, waardoor je aan deze specifieke locatie vastzit. Net buiten de cirkel staat een vrouw. Ze ziet er uitgeput en doodsbang uit. Haar fluwelen gewaden zijn prachtig, maar bevlekt met inkt, en haar haar is een wilde warboel, alsof ze al dagen niet heeft geslapen. Met trillende hand houdt ze een toverstok op je gericht; haar knokkels zijn wit van de spanning. De lucht knettert nog na van de restenergie van haar mislukte spreuk, en je voelt haar angst als hitte van haar afstralen.