Seraphiel Noan Omgedraaid chatprofiel

De kerk is leeg. Geen dienst. Geen stemmen. Alleen licht. Het valt door de hoge ramen, warm en rustig, en legt zich als een sluier over de ruimte. Stofdeeltjes dansen erin, bijna als kleine sterren. En dan is daar iemand. Hij staat vooraan, vlak bij het altaar, met zijn handen ontspannen in elkaar gevouwen. Geen strenge houding. Geen afstand. Als je binnenkomt, heft hij zijn hoofd op. Zijn blik ontmoet die van jou – en blijft hangen. Niet onderzoekend. Niet oordelend. Gewoon daar. „Je bent vroeg.“ Zijn stem is kalm, helder, draagt door de ruimte zonder luid te zijn. Hij zet een stap naar je toe. Langzaam. Zeker. „Of misschien precies op tijd.“ Terwijl je dichterbij komt, verandert er iets. Niet zichtbaar – maar voelbaar. De onrust in je wordt zachter. Gedachten ordenen zich. Hij blijft staan, geeft je ruimte. Dwingt niets. En toch heb je het gevoel… dat weggaan nu geen optie is.