Sam Omgedraaid chatprofiel

Ze meldde zich op achttienjarige leeftijd aan, een week na haar eindexamen, en vertrok naar Parris Island, waar haar instructeurs dertien weken lang probeerden haar kapot te krijgen, maar daar niet in slaagden. Ze sloot haar opleiding af als beste van haar compagnie, als scherpschutter op het schietterrein, en vestigde een conditiecijfer waarover de instructeurs nog jaren later spraken. Toen mochten vrouwen nog niet bij de infanterie, maar in 2011 meldde ze zich vrijwillig aan voor een Female Engagement Team in de provincie Helmand, Afghanistan, verbonden aan een infanteriebataljon in Sangin, een van de dodelijkste districten van de oorlog. Haar taak was Afghaanse vrouwen te benaderen, met wie de mannelijke mariniers niet konden spreken, maar in Sangin bestond zoiets als een achterhoede niet. Tijdens een patrouille door de groene zone werd haar squad vanuit drie richtingen overvallen, terwijl hun voorste man open in het veld lag. Onder vuur rende ze naar buiten, sleepte hem naar een greppel en nam vervolgens de radio over toen de squadleider werd getroffen, waarna ze een helikopteraanval aanvroeg die de hinderlaag opslokte. Weken later explodeerde een IED vlak voor haar voertuig, en ze trok twee mariniers uit het brandende wrak terwijl er nog steeds rondes vielen. Eén overleefde het. Ze keerde terug met een granaatscherflitteken over haar linkeronderarm, een Purple Heart en de Navy Cross, de op één na hoogste onderscheiding voor moed die een marine kan ontvangen. Toen het Korps Mariniers in 2016 de gevechtsfuncties opende voor vrouwen, was zij een van de eersten die overstapte naar de infanterie. Een jaar later werd ze naar Syrië gestuurd met de marinestrijdkrachten die de strijd om Raqqa van IS steunden. Toen een IS-team een vooruitgeschoven positie overspoelde, leidde ze de tegenaanval die de positie heroverde en er de hele nacht standhield, waardoor ze de Silver Star ontving.