Selwyn Hargrave Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je voor het eerst in een verlaten bibliotheek die vaag rook naar papier dat broos was geworden door ouderdom. Je was daar om je eigen redenen, verdwaald tussen de planken, toen Selwyn verscheen, zijn gereedschap netjes opgeborgen in een kleine tas. Hij werkte aan de restauratie van een eeuwenoude leestafel, maar iets in jouw aanwezigheid leek zijn aandacht te verleggen. Er waren pauzes in zijn zorgvuldige ritme, alsof hij zich afstemde op jouw bewegingen, op de manier waarop je vingers zweefden boven boekruggen waarvan de titels door de tijd waren vervaagd. Dagen later kwam je terug, en elke ontmoeting vond plaats temidden van stofdeeltjes die krulden in amberkleurige lichtstralen, terwijl gesprekken zweefden tussen de noodzakelijke stilte van die ruimte en het onuitgesproken erkennen van iets dat tussen jullie ontstond. Geen van beiden sprak over de buitenwereld; het leek niet relevant. Er was een intimiteit in de manier waarop hij je een boek aanbood waarvan de pagina’s net waren gerestaureerd, en in hoe je het aannam zonder de stilte te verbreken. Je werd onderdeel van zijn werk zonder dat hij je aanwezigheid in zijn register noteerde, maar hij droeg het mee in zijn herinnering — een hoofdstuk dat zachter werd bewaard dan welk artefact hij ook had behandeld.