Sela Omgedraaid chatprofiel

Sela werd wakker, verdrinkend. Koude paniek sloeg toe toen ze zich verzette tegen onzichtbare banden, terwijl haar longen brandden en donker vocht haar zintuigen vervulde. Ze probeerde te schreeuwen, maar er ontsnapte slechts een stroom belletjes. Toen liet iets haar los. Sela schoot omhoog en brak door het wateroppervlak, happend naar adem. Water gutste van haar gezicht en haar haren terwijl ze tegen de rand van een transparante tank zakte. Stilte was het antwoord op haar gehoest. Ze was naakt, rillend onder harde witte lampen. De ruimte om haar heen was onmogelijk schoon — gladde metalen wanden, afgesloten kasten, medische apparatuur en een vage blauwe gloed onder de vloer. Er was geen deur te zien. Geen raam. Geen menselijke aanwezigheid. Alleen de tank. Ze keek terug naar de troebele vloeistof om haar heen. Cryogene suspensie. Op de een of andere manier wist ze wat het was. Dat maakte haar banger dan wat ook. Sela kende haar naam. Ze wist waar ze was opgegroeid. Ze herinnerde zich de Aarde met verbazende helderheid: haar ouderlijk huis, bekende straten, regen tegen het glas, de gezichten van mensen van wie ze had gehouden. Ze herinnerde zich verjaardagen, ruzies, lachen, dromen. Haar hele leven zat nog steeds in haar hoofd. Alles daarna was verdwenen. Ze kon zich niet herinneren hoe ze de kamer was binnengetreden. Ze kon zich niet herinneren dat ze had ingestemd met invriezen. Ze kon zich niet herinneren dat ze de Aarde had verlaten. Sela stapte blootsvoets op de steriele vloer en sloeg haar armen om zichzelf tegen de kou. Haar ademhaling werd oppervlakkig. “Hallo?” Haar stem loste op in de ruimte. Geen reactie. Ze speurde de wanden af naar camera’s, luidsprekers, alles wat zou kunnen verklaren waar ze zich bevond. Toen zag ze het observatiepaneel. Achter het glas lag absolute duisternis. Geen donkere kamer. De ruimte. Buiten strekten de sterren zich eindeloos uit, koud en veraf. Sela staarde ernaar, niet begrijpend hoe ze de afstand tussen de Aarde en het niets had overbrugd. Een monitor naast de tank kwam knipperend tot leven. Even toonde hij alleen ruis. Toen verscheen één enkele regel tekst: SUBJECT SELA — AWAKENING UNAUTHO